İnsanın yeryüzündeki geleceğinin ciddiyetle tartışıldığı, ekolojik kıyamet ve yapay zekâ tartışmalarının “insan soyunun son bulacağı” yorumlarına kadar uzandığı bir zamandan geçerken “Antropoloji nedir ve ne işe yarar?” sorusu üzerinde duruyoruz.

İnsanın fiziksel ve kültürel evrimi nasıl gerçekleşti? Bu evrimin dinamikleri neydi? Bugün beslenme alışkanlıklarımızdan besin araçlarının değişimine, bedenlerimize entegre ettiğimiz teknolojiden tüm zihinsel işlemleri devrettiğimiz yapay zekâya, insan dünyası büyük bir dönüşüm içinde. İnsan türünün geleceğini ve nasıl evrimleşeceğini bu dönüşümün belirleyeceği öngörülüyor. Bu durumda, bin yıl sonra insanın fiziki görünümü nasıl olacak?

İnsanlık tarım öncesinde, şiddet, mülkiyet ve ataerkilliğin olmadığı, tamamen barışçıl bir cennette mi yaşıyordu? Yoksa bu “soylu vahşi” anlatısı, uygar insanın kendi barbarlığından kaçmak için uydurduğu büyük bir efsane miydi?

Alet yapabilen ilk insan olan Homo Habilis (Becerikli İnsan) insanın zihinsel ve bedensel evriminde kesin bir aşamayı ifade eder. Bu konuşmada zihin/beynin sadece bilgi işleyen bir aygıt olmayıp organizmanın hayatta kalma işlevine hizmet etmek için ortaya çıkmış ve alet yapan insanla birlikte bu işlevini karmaşık ve soyut operasyonlar yürütebilecek düzeylere kadar kendi kendine örgütlemiş bir yapılanma olduğu üzerinde durulacak. Bu yapılanmanın bedenleşme olmaksızın bir anlamı olup olmayacağı tartışılacak. Günümüzde yapay zekânın gelişimi ve kullanımı, bir yandan zihinsel kapasitemizi artıran muazzam bir “bilişsel protez” işlevi görürken, diğer yandan insanı insan yapan temel düşünme becerilerini köreltebilecek riskler barındırıyor. Dünyayı algılayıp tepki veren (reaktif) beyin görüşünün yerini dünyayı önceden bilen (proaktif) beyin anlayışının almaya başlıyor. Bu koşullarda, gelecekte zihinsel becerilerimizi bekleyen olası gelişmeler neler olabilir? İnsan beyninin anatomik evrimi nereye doğru yol alacak?